زمستان

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت‎

سرها در گريبان است‎

‎کس سر برنيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را

‎ نگه جز پيش پا را ديد ، نتواند‎

‎تاريك و لغزان است ‎که ره
وگر دست محبت سوي كسي يازي‎

بیرون‎ ‎به اكراه آورد دست از بغل‎

‎ ‎ ‎كه سرما سخت سوزان است‎

نفس ، كز گرمگاه سينه مي آيد برون ، ابري شود تاریک‎

‎ ‎چو ديوار ايستد در پيش چشمانت‎

نفس كاين است ، پس ديگر چه داري چشم

‎ ز چشم دوستان دور يا نزديك ؟‎

‎ ‎مسيحاي جوانمرد من ! اي ترساي پير پيرهن چركين

‎ هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آي‎
دمت گرم و سرت خوش باد‎

‎ ‎پاسخ گوي ، در بگشاي‎سلامم را تو

منم من ، ميهمان هر شبت ، لولي وش مغموم‎

‎ ‎تيپاخورده ي رنجور‎ منم من ،سنگ‎

‎منم ، دشنام پس آفرينش ، نغمه ي ناجور

نه از رومم ، نه‎

‎از زنگم ، همان بيرنگ بيرنگم‎

بيا بگشاي در ، بگشاي ، دلتنگم‎

حريفا‎

‎ميزبانا ! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزد‎ ‎

‎تگرگي نيست ، مرگي نيست‎

صدايي گر شنيدي ، صحبت سرما و دندان است‎
من امشب آمدستم وام بگذارم‎

‎ ‎ ‎حسابت را كنار جام بگذارم‎

چه مي گويي كه بيگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد؟‎

فريبت مي دهد ، بر آسمان اين سرخي بعد از سحرگه نيست

حريفا ! گوش سرما‎

‎برده است اين ، يادگار سيلي سرد زمستان است‎

و قنديل سپهر تنگ ميدان ، مرده يازنده‎

به تابوت ستبر ظلمت نه توي مرگ اندود ، پنهان است‎

حريفا ! رو چراغ‎

‎باده را بفروز ، شب با روز يكسان است

‎
سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت‎

‎

‎دلگير ، درها بسته ، سرها در گريبان ، دستها پنهان‎هوا

نفسها ابر ، دلها خسته وغمگین‎

درختان اسكلتهاي بلور آجين‎

زمين دلمرده ، سقف آسمان كوتاه‎

‎آلوده مهر و ماه‎غبار

زمستان است‎ ‎